ວັນຄືນລ່ວງໄປລ່ວງໄປ ເຮົາໃຊ້ບຸນເກົ່າໝົດໄປທຸກວັນ ຕັ້ງຕື່ນເຊົ້າຈົນຮອດເວລາເຂົ້ານອນ, ທີ່ຍັງມີເຮືອແຮງສູດລົມຫາຍໃຈເຂົ້າອອກໄດ້ທຸກໆ ວັນ ກໍເພາະວ່າຍັງມີບຸນເກົ່າຄອຍປະປົນຢູ່ນະ. ເຮົາໃຊ້ບຸນເກົ່າຕະຫລອດເວລາ ກໍເໝືອນກັບເຮົາມີນ້ຳໃນຖັງທີ່ຕັກກິນຕັກໃຊ້ທຸກວັນ ຖ້າບໍ່ຕື່ມເຂົ້າໃສ່ອີກມັນກໍມີວັນໝົດ. ຖ້າດົນໆ ທຳບຸນເທື່ອໜຶ່ງກໍບໍໍ່ພຽງພໍກັບບຸນທີ່ເຮົາໃຊ້ໄປທຸກວັນນະ, ເມື່ອບຸນນ້ອຍບຸນຢ່ອນອຸປະສັກຕ່າງໆ ກໍຈະໂຮມເຂົ້າມາໃນຊີວິດ, ຈະເນັ່ງໄປທາງໃດກໍຕິດໆ ຄັດໆ ທັງໝົດ. ເມື່ອຮູ້ແບບນີ້ແລ້ວກໍໝັ່ນຫາເວລາໄປສະສົມບຸນໃຫ້ຫລາຍໆ, ເຂົ້າຍັງຕ້ອງກິີນທຸກວັນ ບຸນກໍຕ້ອງທຳທຸກວັນເຊັ່ນດຽວກັນນະ.

ຕອນມີຊີວິດເຮົາຢາກໄດ້ເງິນ, ຢາກໄດ້ສິ່ງທີ່ຢາກໄດ້ ແຕ່ພໍຕາຍໄປເຮົາກໍຢາກໄດ້ບຸນ, ຢາກໄດ້ທາງອອກຈາກຄວາມທຸກ. ຕອນຢູ່ເອົາແຕ່ທຳຕາມກິເລດ, ບໍ່ຮູ້ຈັກພໍ ພໍຕາຍໄປກໍກາຍເປັນເປດ ຫີວບໍ່ຮູ້ຈົບ, ຕອ້ງທ່ຽວຫາສວນບຸນຈາກຄົນເປັນ. ຈຳໄວ້ໃຊ້ຊີວິດຕອນນີ້ດ້ວຍສະຕິ ເພາະສິ່ງທີ່ເຮົາທຳວັນນີ້ຈະເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາຕ້ອງເຈີໃນວັນສຸດທ້າຍ.