ຫລາຍຄົນກໍຍັງມີຄວາມຄິດວ່າ ການເສັຍຊິວິດ ຫລື ຕາຍໄປ ກໍໝາຍວ່າ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໄດ້ຈົບລົງໄປແລ້ວ ແຕ່ໃນທາງພຸດທະສາສະນານັ້ນ ແມ່ນພຽງແຕ່ເປັນກາຍສະຫລາຍໄປໃນຮູບແບບຂອງຂັນຫ້າ ຄື: ການສິ້ນສຸດຂອງທາດດິນ, ນ້ຳ, ລົມ ແລະ ໄຟ ທີ່ເປັນສວ່ນປະກອບຂອງຮ່າງກາຍເທົ່ານັ້ນ. ສ່ວນຈິດຈະເດີນໄປຕໍ່ຕາມບຸນຕາມກຳຂອງຄົນນັ້ນທີ່ໄດ້ສ້າງມາ. ລະອຽດເພີ່ມຕື່ມດັ່ງລຸ່ມນີ້:
ເປີດ 9 ວິທີທຳບຸນໄດ້ອະນິສົງແຮງ ສົ່ງຜົນໃຫ້ຊີວິດຮຸ່ງເຮືອງ ມີຄວາມຈະເລີນກ້າວໜ້າ ເຮັດໄດ້ເລື່ອຍໆ ເສີມດວງຊະຕາ. 1. ຖືສີນ 5: ອະນິສົງເປັນຜົນໃຫ້ເກີດຄວາມໂຊກດີ ແລະ ແກ້ເຄາະໝົດກຳໄດ້. 2. ທຳບຸນປ່ອຍສັດ: ເປັນການບໍ່ບຽດບຽນຊີວິດຜູ້ອື່ນ ສົ່ງຜົນໃຫ້ໝົດທຸກໝົດໄພ ແລະ ພົບຄວາມສຸກໃນຊີວິດ. 3. ທຳບຸນໃຫ້ທານ: ທຳທານແກ່ຄົນທຸກຫຍາກອານາຖາ ເພື່ອເປັນບຸນສົ່ງເສີມໃຫ້ຊີວິດມີໂຊກ ມີຊັບແລະເຕັມດ້ວຍບາຣະມີ ຈະມີແຕ່ຄວາມລາບລື່ນ ເລື່ອງຕິດຄັດບໍ່ມີ ຈະແຄ້ວຄາດປອດໄພ ບໍ່ມີຄຳວ່າ ບໍ່ມີ ບໍ່ໄດ້ໃນຊີວິດ. 4. ຖວາຍສັງຄະທານ: ການຖວາຍສິ່ງຂອງທີ່ຈຳເປັນແດ່ພຣະສົງ ອະນິສົງບຸນຈະສົ່ງໃຫ້ຊີວິດໝົດເຄາະໝົດໂສກ ຄວາມເປັນຢູ່ອຸດົມສົມບູນ. 5. ຕື່ມນ້ຳມັນຕະກຽງ: ເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ດັ່ງແສງສະຫວ່າງຂອງຕະກຽງທີ່ກຳລັງລຸກໂຊນ ມີແສງສະຫວ່າງຄອຍນຳທາງຊີວິດພົ້ນຈາກຄວາມມືດມິດ ມີຄວາມຄິດ ແລະ ພົບທາງອອກຢູ່ສະເໝີ.6. ຊື້ເຂົ້າສານ ນ້ຳດື່ມ ກະດານຕີສຊູ ໄປຖວາຍວັດ: ເພື່ອໃຫ້ຊີວິດມັ່ງຄັ່ງອຸດົມສົມບູນແລະພຽບພ້ອມດ້ວຍບາຣະມີ.7. ພີມໜັງສືທຳມະແຈກ: ເສີມດວງໃຫ້ມີວາດສະໜາບາຣະມີ ເພື່ອໃຫ້ປັນຫາສະຫວ່າງ ໝົດທຸກໝົດໂສກ ບໍ່ມີເຄາະຮ້າຍ. 8. ບໍລິຈາກຄ່ານ້ຳ-ຄ່າໄຟ: ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຊີວິດລາບລື່ນ ໝົດທຸກໝົດໂສກ…
ອີນຊີຫ້າ ຄືທຳມະຝ່າຍດີ ທີ່ປຽບເໝືອນຜູ້ປົກຄອງ ຫລື ຮາກຖານກຳກັບຈິດ ໃຫ້ຕັ້ງໝັ່ນໃນການປະຕິບັດທຳ ເພື່ອນຳໄປສູ່ນິບພານ ປະກອບດ້ວຍ: 1. ສັດທາ, 2. ວິຣິຍະ, 3. ສະຕິ, 4. ສະມາທິ ແລະ 5. ປັນຍາ. ລາຍລະອຽດຟັງຕື່ມທາງວິດີໂອ.
ເປັນຫລັກທຳທາງພຣະພຸດທະສາສະນາ ທີ່ປະກອບດ້ວຍຂໍ້ປະຕິບັດ 38 ຂໍ້ ເພື່ອນຳພາຊີວິດໄປສູ່ຄວາມສຸກ, ຄວາມຈະເລີນ ແລະ ຄວາມສຳເລັດ
ກຸສະລາ ທັມມາ, ອະກຸສະລາ ທັມມາ, ອັພພະຍາກະຕາ ທັມມາ, ສຸຂາຍະ ເວທະນາຍະ ສັມປະຍຸຕຕາ ທັມມາ, ທຸກຂາຍະ ເວທະນາຍະ ສັມປະຍຸຕຕາ ທັມມາ, ອະທຸກຂະມະ ສຸຂາຍະ ເວທະນາຍະ ສັມປະຍຸຕຕາ ທັມມາ, ວິປາກາ ທັມມາ, ວິປາກະທັມມະ ທັມມາ, ເນວະວິປາກະ ນະວິປາກະ ທັມມະ ທັມມາ, ອຸປປາທິນ ນຸປາທານິຍາ ທັມມາ, ອະນຸປາທິນ ນຸປາທານິຍາ ທັມມາ, ອະນຸປາທິນນາ ນຸປາທານິຍາ ທັມມາ, ສັງກິລິຕຖະສັງກິເລ ສິກາ ທັມມາ, ອະສັງກິລິຕຖະສັງກິເລ ສິກາ ທັມມາ, ສັງກິລິຕ ຖາ ສັງກິເລສິກາ ທັມມາ, ສະວິຕັກກະ ສະວິຈາຣາ ທັມມາ, ອະວິຕັກກະ ວິຈາຣະມັຕຕາ ທັມມາ, ອະວິຕັກກາ ວິຈາຣາ ທັມມາ,…
ເປັນບົດສວດໃນພຸດທະສາສະນາ ທີ່ກ່າວເຖິງການໃຫ້ທານໃນເວລາອັນສົມຄວນແກ່ພຣະອະຣິຍະເຈົ້າ ຊຶ່ງໃຫ້ຜົນໄພບູນ. ໂດຍບົດສວດຈະຍົກຍ້ອງຜູ້ມີປັນຍາ ບໍ່ຂີ້ຖີ່ ມີຈິດໃຈເຫລືອມໃສໃນພຣະອະຣິຍະເຈົ້າ ແລະ ໃຫ້ທານຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກາລະສະໄຫມ. ກ່ອນສວດແມ່ນໃຫ້ຕັ້ງນະໂມ 3 ຈົບກ່ອນ: ນະໂມ ຕັດສະ ພະຄະວະໂຕ ອະຣະຫະໂຕ ສຳມາສຳພຸດທັດສະ (3 ຈົບ) ກາເລ ທະທັນຕິ ສະປັນຍາ ວະທັນຍູ ວີຕະມັຈສະຣາ ກາເລນະທິນນັງ ອະຣິເຍ ສຸອຸຊູພຸເຕສຸຕາທິສຸ ວິປປະສັນນະມະນາ ຕັສສະວິປຸລາ ໂຫຕິທັກຂິນາ ເຍຕັຕຖະ ອະນຸໂມທັນຕິ ເວຍຍາວັຈຈັງ ກະໂຣນຕິວາ ນະເຕນະ ທັກຂິນາ ໂອນາເຕປິ ປຸນຍັສສະ ພາຄິໂນ ຕັສະມາ ທະເທ ອັປປະຕິວານະຈິຕໂຕ ຍັຕຖະ ທິນນັງ ມະຫັບຜະລັງ ປຸນຍານິ ປະຣະໂລກັສະມິງ ປະຕິຕຖາ ໂຫນຕິ ປານິນັນຕິ.
ນີ້ແມ່ນຄາຖາທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ ເທບພະບຸດອຸ່ນຫິສວິສໄຊ ເມື່ອໄດ້ທ່ອງຄາຖານີ້ ຈຶ່ງມີອາຍຸຢູ່ໃນສະຫວັນຍາວນານຕື່ມ. ຜູ້ໃດໄດ້ໝັ່ນສວດຄາຖານີ້ຈະລະງັບໂລກໄພໄຂ້ເຈັບ ທັງຈະມີອາຍຸຍືນຍາວ ໃຊ້ເສກຢາກິນແກ້ພະຍາດກໍໄດ້. ນອກຈາກຈະປາສະຈາກໂລກໄພໄຂ້ເຈັບແລ້ວ ຍັງແຄ້ວຄາດຈາກໄພຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ຣາຊະໄພ, ໂຈນລະໄພ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ກ່ອນອື່ນຕັ້ງນະໂມ 3 ຈົບ: ນະໂມຕັດສະ ພະຄະວະໂຕ ອະຣະຫະໂຕ ສຳມາສຳພຸດທັດສະ (3 ຈົບ) *ສັກກັຕະວາ ພຸທທະຣະຕະນັງ ໂອສະຖັງ ອຸຕຕະມັງ ວະຣັງ ຫິຕັງ ເທວະມະນຸສສານັງ ພຸທທະເຕເຊນະ ໂສຕຖິນາ ນັສສັນຕຸປັທທະວາ ` ສັພເພທຸກຂາ ວູປະສະເມນຕຸເມ *ສັກກັຕະວາ ທັມມະຣະຕະນັງ ໂອສະຖັງ ອຸຕຕະມັງ ວະຣັງ ປະຣິລາຫູປະສະມະນັງ ທັມມະເຕເຊນະ ໂສຕຖິນາ ນັສສັນຕຸປັທທະວາ ສັພເພພະຍາ ວູປະສະເມນຕຸເມ *ສັກກັຕະວາ ສັງຄະຣະຕະນັງ ໂອສະຖັງ ອຸຕຕະມັງ…
ຄົນເຮົາທີ່ເຈີກັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງ “ບັງເອີນ” ຢູ່ທີ່ “ບຸນ” ທີ່ເຄີຍຮ່ວມເຮັດກັນມາ ເມື່ອມີວາດນາບໍ່ຕ້ອງຮຽກຮ້ອງ ເຖິງເວລາກໍມາເຈີກັນ
ດັ່ງທີ່ເຮົາຊາບແລ້ວວ່າ ສິນຫ້າ ເປັນຫລັກທຳພື້ນຖານທາງພຣະພຸດທະສາສະນາ ທີ່ຄົນໃນສາສະນາພຸດຮຽນຮູ້ມາຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ ແລະ ຊາວພຸດຫລາຍຄົນນຳມາໃຊ້ ໃນການດຳເນີນຊີວິດທີ່ຢຶດຖືກັນມາເປັນເວລາດົນນານ. ມີຫລາຍຄົນອາດຈະຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າ ສິນຫ້າກ່ຽວຂ້ອງທາງດ້ານກົດໝາຍເຊັ່ນກັນ ຫລື ເອີ້ນໄດ້ວ່າ ສິນຫ້າກ່ຽວຂ້ອງກັບຊີວິດທາງໂລກແລະທາງທຳ. ໃນສິນຫ້າຂໍ້ທີ່ 1 ໄດ້ບັດຍັດໄວ້ຫ້າມຂ້າສັດ, ແຕ່ຫລາຍຄົນຍັງສົງໃສວ່າ ຖ້າກິນເນື້ອສັດທີ່ຄົນອື່ນຂ້າມາແລ້ວນັ້ນຈະເປັນບາບບໍ່?. ພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ກິນເນື້ອສັດທີ່ບໍລິສຸດໃນສາມກໍລະນີທີ່ບໍ່ເປັນບາບ-ກໍາ ເຊັ່ນ:1. ບໍ່ໄດ້ເຫັນຕອນເຂົາຂ້າສັດນັ້ນເພື່ອມາເປັນອາຫານ2. ບໍ່ໄດ້ຍິນ ວ່່າເຂົາຈະຂ້າສັດນັ້ນມາໃຫ້ຕົນເອງກິນ3. ບໍ່ມີຄວາມສົງໃສວ່າຂ້າສັດນັ້ນມາເພື່ອຕົນເອງ
ພົມວິຫານສີ່ ຄືຫລັກທຳຄອງໃຈທີ່ທຳໃຫ້ຄົນເຮົາປະຕິບັດໃນທາງປະເສີດທັງຕໍ່ຕົນເອງແລະຜູ້ອື່ນ. ພົມວິຫານສີ່ປະກອບໄປດ້ວຍ: ເມດຕາ, ກະລຸນາ, ມຸທິຕາ ແລະ ອຸເປກຂາ.1. ເມດຕາ ຄື ການປາຖະໜາໃຫ້ຜູ້ອື່ນມີຄວາມສຸກ2. ກະລຸນາ ຄືມີຄວາມປາດຖະໜາໃຫ້ຜູ້ອື່ນພົ້ນທຸກ3. ມຸທິຕາ ຄືຍິນດີທີ່ເຫັນຜູ້ອື່ນໄດ້ດີ4. ອຸເປກຂາ ຄືການທຳໃຈໃຫ້ເປັນກາງ, ຮູ້ຈັກປ່ອຍຈັກວາງຫລື ວາງເສີຍ
